|
گل ارکیده |
|
|
در بستر خواب آلودم نشسته ام در سکوتی که هیچ در ان نیست خالی خالی از هر لحظه ای ناب به جستجویم می آیند کودکانی که معصومند خواب را همانگونه که دوست دارند می بینند عشق را همانگونه که می خواهند می کشند پاک ، سپید به جستجویم نیایید ،رهایم کنید ای کودکان پاک ، ای قدیسه های نورانی مگر نمیدانید من سالیان سال است که در کنار مونس جانم ارمیده ام بروید و تنهایم بگذارید ساکت و سرد تنها یک نفس تا انتهایم باقی است...
+ نوشته شده در شنبه پنجم خرداد 1386ساعت 7:29 توسط ارکیده |